Jan Dzierżykraj-Morawski

Ur. | 01.12.1900 r. JURKÓW

Zm. | 22.06.1977 r. WROCŁAW


Cmentarz św. Wawrzyńca, ul. Odona Bujwida 51, 50-345 Wrocław


Jan Kanty Dzierżykraj-Morawski h. Nałęcz w latach 1915-1918 brał czynny udział w konspiracyjnym Towarzystwie im. Tomasza Zana, mającej na celu kształcenie młodzieży polskiej w zaborze pruskim. Od 1918 roku działał w Tajnym Komitecie Wojskowym. 28 grudnia 1918 r. wstąpił do Wielkopolskiej Armii Powstańczej, zasilając szeregi tworzącego się pułku Wielkopolskiej Jazdy Ochotniczej (późniejszego 15. Pułku Ułanów). Wedle przekazów rodzinnych to on, jako pierwszy miał wywiesić na poznańskim ratuszu biało-czerwony sztandar. Brał udział w walkach powstańczych na północy Wielkopolski, pod Szubinem.


W wojnie polsko-bolszewickiej walczył w randze podporucznika w 26. Pułku Ułanów w jego bojach toczonych na terenie dzisiejszej Białorusi. Po wojnie uzyskał dyplom magistra nauk ekonomicznych. W latach 1923-1926 pełnił funkcję zastępcy dyrektora generalnego Rady Naczelnej Przemysłu Cukrowniczego, w latach 1924-1936 był członkiem Zarządu i dyrektorem Biura Ekonomicznego Izb i Organizacji Rolniczych Zachodniej Polski, radcą Izby Rolniczej oraz organizatorem i przewodniczącym Związku Wytwórców Jęczmienia Browarnego, a także przewodniczącym Międzyizbowej Komisji ds. Handlu Wewnętrznego przy Związku Izb i Organizacji Rolniczych Zachodniej Polski.

W roku 1931 był członkiem polskiej delegacji podczas rozmów gospodarczych z Niemcami.

W roku 1939 był członkiem polskiej delegacji na obrady Ligi Narodów w Genewie.

Od 1938 roku do wybuchu wojny pełnił funkcję prezesa Wielkopolskiej Izby Rolniczej.

Po zakończeniu drugiej wojny światowej osiedlił się na Dolnym Śląsku zostając dyrektorem Jeleniogórskiego Okręgu Państwowych Nieruchomości Ziemskich z siedzibą w Legnicy. Po przeprowadzce do Wrocławia został dyrektorem Biblioteki Głównej Wyższej Szkoły Rolniczej.

Odznaczony m.in.

Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski,
Krzyżem Orderu Polonia Restituta,
Złotym Krzyżem Zasługi